Najnowsze wydanie / nr 61

Podczas niedawnej wizyty redakcji „Production Managera” w Stanach Zjednoczonych, Jensen Huang, założyciel i prezes NVIDIA, pierwszej firmy, której kapitalizacja przekroczyła pięć bilionów dolarów, opowiadał w Houston w Teksasie o nieuniknionej reindustrializacji Zachodu. Według Huanga inwestycje w odbudowę bazy produkcyjnej w najbliższych dekadach mają przekroczyć osiemdziesiąt pięć bilionów dolarów (sic!), wliczając w to plany budowy przez NVIDIA wielkoskalowych centrów danych (AI GigaFactor), infrastruktury niezbędnej do trenowania sztucznej inteligencji. Potentat mocy obliczeniowej z Santa Clara w Kalifornii ma zainwestować pięćset miliardów dolarów w dziesięć takich obiektów, po jednym m.in. w Niemczech czy w Izraelu. Wszystko w cieniu proponowanej przez spółki technologiczne „Nowej ery obfitości” (ang. new era of abundance), o której pisze w niedawnym numerze tygodnik „TIME”. Koncepcja odnosi się do prognozowanej, napędzanej technologią przyszłości, w której koszt krańcowy podstawowych dóbr i usług – energii, żywności, mieszkań, opieki zdrowotnej i edukacji – spadnie niemal do zera dzięki postępowi w dziedzinie sztucznej inteligencji, robotyki i biotechnologii. Koncepcja ta sugeruje przejście od gospodarki opartej na niedoborze do gospodarki powszechnego dobrobytu. Zwolennicy tej ery postrzegają ją jako potencjalne rozwiązanie wielkich wyzwań XXI wieku. AI ma być częścią solucji, jednym z filarów „Nowej ery obfitości”.